จนถึงวันจันทร์ ด้วยความ อาย เพราะ ปวดก้น.....
ผม อดทน จน ทนไม่ไหว เพราะ มันเหมือน มี อะไร ไปอุดรุก้น เบ่งก็เบ่งไม่ออก
ทรมาณไข้ ก็ขึ้น ..........กะ ว่า คงเอาไหว...
เกินจะ ทน ผม ฝืนสังขาร ลางรองเท้าแตะ............ขึ้นรถสองแถวสีส้มหน้าบ้าน
เป้าหมายคือ โรงพยาบาลแถวบ้าน
ริ ยำ ลงรถแล้วต้องเดิน ต่อไปพักใหญ่ ....เดิน ที ก็ ปวด ที ขมิบ ก้นไปพลาง เดินพลาง
ตรุษจีน ยังไม่ ผ่านไปเท่าไหร่ ผม ดัน เจอ แจ็คพ๊อต ....ปวดรูก้น ซะงั้น....
ในใจคิดแต่ เพียงว่า....ขอให้ หาย ซะ ...ไว ไว ..........
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น