ลืมไปแล้ว ว่า เคยมี

ผมแวะเวียน หาเครื่องมือ ทำบันทึก วงจรชีวิต ออนไลน์มาหลายปีครับ มีอะไรก็พยายามลองใช้ แต่ต้องขอบอกว่า หลายๆ อย่าง มันใช้งานลำบากไม่คล่องแคล่ว  จนผม ปลงใจกะ เฟสบุค รู้สึกว่า มันใช้ง่ายและเปนสากล วันนี้ รื้อค้าหาข้อมูลเหมือนเช่นเคย ค้นไปมา ก็ กลับมาเจอ กับ บล็อคเกอร์ ของตัวเอง ที่ ลืมไปแล้วว่ามี  ไหนๆก็ไหนๆ ลอง ใช้ดูใหม่อีกสักที

ถ้าไม่แย่จนเกินไป จะพยายามมาใช้บันทึก เผื่อ ว่า อีกหน่อยจะไดัมาอ่าน สิ่งที่เคยนึกคิดในช่วงเวลาหนึ่ง ๆ

this was heaven

So how about this ?

นั่งนาน...บานบุรี

ผม ป่วย....ปวดหัว เจ็บก้น เมื่อปลายสัปดาห์ก่อน ....ทนปวด ได้ สอง สามวัน
จนถึงวันจันทร์ ด้วยความ อาย เพราะ ปวดก้น.....

ผม อดทน จน ทนไม่ไหว เพราะ มันเหมือน มี อะไร ไปอุดรุก้น เบ่งก็เบ่งไม่ออก
ทรมาณไข้ ก็ขึ้น ..........กะ ว่า คงเอาไหว...

เกินจะ ทน ผม ฝืนสังขาร ลางรองเท้าแตะ............ขึ้นรถสองแถวสีส้มหน้าบ้าน
เป้าหมายคือ โรงพยาบาลแถวบ้าน
 ริ ยำ ลงรถแล้วต้องเดิน ต่อไปพักใหญ่ ....เดิน ที  ก็ ปวด ที  ขมิบ ก้นไปพลาง เดินพลาง
ตรุษจีน ยังไม่ ผ่านไปเท่าไหร่ ผม ดัน เจอ แจ็คพ๊อต ....ปวดรูก้น ซะงั้น....
ในใจคิดแต่ เพียงว่า....ขอให้ หาย ซะ ...ไว ไว ..........